Het medicijn tegen een te druk leven

Ooit was ik iemand met een belachelijk druk leven. Ik was altijd ergens mee bezig en altijd onderweg. Ik was er voor iedereen, behalve voor mijzelf. Dat had ik alleen niet door. Ik was een vrouw met een groot sociaal leven, was geliefd en niet vies van feestjes, reizen en spontane gekkigheden. Rust vond ik maar saai, terwijl mijn drukke en uitbundige leven spannend en opwindend was. Op het toppunt van mijn drukste dagen sliep ik nog maar zo'n 6 uur per nacht. Ik wilde dolgraag 8 uur slapen, maar het was gewoon niet mogelijk. Too much to do

Als de wekker ging 's ochtends vroeg sprong ik vrijwel direct onder de douche, om het water de slaap uit mijn ogen te laten spoelen. Daarna kleedde ik me aan en belegde ik twee boterhammen met boter en oude Old Amsterdam kaas en at ik ze neergeploft op de bank op. Daarna begon het rennen, vliegen en springen. In één dag volg ik college op de universiteit, studeer ik in de bibliotheek en serveer ik in de pauze koffie aan mijn medestudenten. Ik organiseer een liftwedstrijd met de activiteitencommissie, sjees op mijn fiets naar de andere kant van Amsterdam en sloof me uit in de sportschool. Daarna doe ik boodschappen, warm ik iets eetbaars op en werk het naar binnen en vlieg vervolgens weer de stad door om te gaan werken in het café waar ik achter de bar sta tot 01:00 's nachts. Eenmaal thuis heb ik zo'n 6 uur om te slapen voordat het feest weer van voor af aan begint. 

Met het verstrijken van de jaren veranderden mijn activiteiten, maar de intensiteit waarmee ik mijn dagelijkse leven leefde bleef status quo. Als ik het nu opschrijf klinkt het hectisch, maar ik genoot ervan. Ik had veel verantwoordelijkheden en stond altijd voor iedereen klaar, liet alles uit mijn handen vallen als iets of iemand beroep op me deed. Ik was nodig en gewild en dat voelde goed en belangrijk.

Ik kan me dan ook niet exact herinneren wanneer de heerlijkheid van deze intensiteit omsloeg naar vermoeidheid. Maar alles wat ik altijd deed, en waar ik zo van genoot, begon ik zwaar te vinden. Het werd moeilijk voor me om de hoeveelheid activiteiten op een dag te blijven bijbenen en het begon me op te vallen dat elke keer dat ik alles liet vallen om er voor iemand anders te kunnen zijn dit me meer energie kostte dan ik ervan kreeg. Het begon me tegen te staan en ik wilde verandering. 

Ik praatte met mensen, las het internet leeg en verslond boeken. Naast het nodige psychologische werk om te ontrafelen waarom ik precies zo druk was/graag druk wilde zijn vond ik een simpele oplossing in time management. Door het lezen van de verhalen van anderen on- en offline ontdekte ik namelijk dat mijn verlangen er voor iedereen te willen zijn én meer vrijheid te willen een onmogelijke combinatie is. Mijn tijd besteedde ik altijd eerst aan anderen en als er wat overbleef dan was dat voor mij. Maar wanneer heb je nou tijd over? Nooit natuurlijk. Mijn tijdsbesteding heb ik toen drastisch aangepakt. Toen ik eenmaal had bepaald wat ik belangrijk vind voor mijzelf ben ik die minuten en uren eerst gaan plannen in mijn agenda en mijn werk en de boodschappen en alle andere 1001 taken daar omheen. De impact hiervan op mijn leven bleek groot.

Een constante staat van paraatheid, vermoeidheid en stress maakte plaats voor ontspanning en verlichting. Rennen, vliegen, springen en altijd onderweg zijn is geen dagelijkse realiteit meer, maar een zeldzame uitzondering. Ineens ontstond er een laserfocus binnen mijn werk en groeide de populariteit van mijn onderneming. Bijna automatisch ben ik ook gezonder gaan leven. Een boterham met boter en oude kaas is niet meer mijn standaard ontbijt en ik kook vers in plaats van dat ik eten uit blik opwarm 's avonds. Hierdoor voel ik me beter, vind ik mezelf sexy als ik in de spiegel kijk, valt het anderen op dat ik er goed uitzie en ben ik een paar nodige kilo's kwijt. Ik lees veel, schrijf veel en kan gerust hele dagdelen met mijn lief filosoferen over het leven. Met vrienden afspreken hoeft niet meer tussen twee andere afspraken gepropt te worden. Ik geniet van waar ik ben, zonder afgeleid te worden omdat ik foto's moet maken voor Instagram. Een leuk, rustig en avontuurlijk leven is nu prioriteit, niet de to do list die anderen me geven. En dat door zo'n simpel trucje, wie had dat gedacht? 

Ik weet nu dat vrije tijd en leuke dingen doen niet iets is wat naar je toe komt, maar dat je het bewust moet creëren. Tijd maken en leuke dingen doen is niet meer iets wat ik doe nadat ik alles heb afgestreept wat moet gebeuren, het ís iets dat moet gebeuren. Ik plan mijn fun time eerst en plan de rest van mijn leven daar omheen. And I never felt better.

Thamara Zijlstra